در دنياي به اين بزرگي، هر كشوري به يك چيزهايي مشهور است و به قولي ركورد يه موضوع خاصي را ميان ساير ملل زده است. حالا اين موضوع مي تواند منفي باشد و يا خيلي هم مثبت. حتي مي تواند بر اثر جبر جغرافيايي و زماني باشد يا بر اساس فرهنگ و سنت آن منطقه از جهان. جالبتر اينكه اين موضوع مي تواند براي من و شما منفي باشد اما در گوشه اي ديگر از دنيا يك فضيلت يا بركت محسوب شود. هيچوقت اون صحنه ي فيلم بابل ساخته ايناريتو را يادم نميره كه پيرزن افغاني براي تسكين درد زن آمريكايي به او كشيدن ترياك را پيشنهاد داد تا با زبان بي زباني كارگردان به ما بگويد چيزي كه در گوشه اي از دنيا خود موجب درد و غم است در گوشه اي ديگر مرهم و بركت است. از اينا بگذريم تا از موضوع اصلي خارج نشيم.
هيچ ميدونيد كشور خودمان ايران در دنيا در چه موضوعاتي رتبه ي اول را دارد؟
خيلي از اونا را مي توانيد همين الان پشت سر هم رديف كنيد. اما بر اساس آمار مستدل و محكم جهاني، در موارد زير ايران به عنوان اولين كشور دنيا محسوب مي شود:
باقدمت ترین کشور جهان،
بزرگترین صادر کننده پسته، زعفران، آلو، خانواده berries و خاویار.
حداکثر دمای ثبت شده سطح زمین (کویر لوت با 70.7 درجه سلسیوس)،
بیشترین تلفات انسانی در کوران برفی (مرگ 4000 نفر در سال 1972)،
بزرگترین واردکننده گندم،
بیشترین فرار مغزها،
بیشترین نسبت زن به مرد در مدارس و مؤسسات آموزش عالی،
بیشترین تعداد زمین لرزه های بزرگ،
دقیق ترین تقویم،
بیشترین مصرف مشتقات تریاک،
بیشترین تعداد تغییر پایتخت،
میزبان بزرگترین جمعیت مهاجر جهان (اکثراً عراق و افغانستان)،
بزرگترین تولید کننده فیروزه،
بزرگترین منابع معدنی روی در جهان،
بزرگترین تولید کننده و صادرکننده فرشهای دست باف
اما آخرين آمار خيلي از تمام اينها جالبتر است، يك ركورد عجيب براي با قدمت ترين كشور جهان با عنوان:
World's fastest growth rate in science and technology, 1000% increase of science & technology output in nine years
يعني ايران ركورد دار سريعترين نرخ رشد علوم و تكنولوژي در جهان است كه طبق آمار 1000 درصد افزايش در مدت 9 سال براي آن ثبت شده است. ركوردي كه به استناد گزارشات دولت انگلستان http://www.berr.gov.uk/files/file27330.pdf و آمار جهاني http://www.science-metrix.com/30years-Paper.pdf در سايت ويكي پديا http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_statistically_superlative_countries ثبت شده است.
حالا فكر مي كنيد اين رشد نجومي علم و تكنولوژي در عرض نه سال در چه برهه اي از تاريخ ايرانزمين ثبت شده است و كدام شاه يا دولتمرد ايراني افتخار ثبت نامش را در كنار اين آمار شگفت انگيز دارد؟
حتما مي گوييد در زمان مصدق، يا در سالهاي اواخر رژيم شاه كه پول نفت حسابي به كشور سرازير شده بود. اما براي خود من هم جالب است كه فهميدم اين نه سال طلايي، درست در سالهاي 1994 تا 2003 ميلادي يعني هشت سال دوران رياست جمهوري آقاي خاتمي در ادامه ي دوران معروف به سازندگي.
كشورهاي صنعتي عضو گروه 8 همواره در صدر اين جدول بوده اند و شاخص هاي مختلفي از جمله تعداد مقالات علمي تدوين شده در مراكز علمي، در اين رتبه تاثير بسزايي داشته اند.
فقط با كمي تامل آيا نمي توان فهميد كه ايرانيها هيچوقت در هيچ برهه ي تاريخي مملكت راضي نبودند؟ هميشه در هر زمان فكر مي كنيم ديگر كسي مثل اميركبير و مصدق و ... نمي آيند و اين كشور هرگز رنگ توسعه و پيشرفت به خود نمي گيرد اما در هر دوره اي به دستاوردهاي غير قابل انكاري رسيديم كه در آن زمان قدرش را ندانستيم . از بس ما ايرانيها تخيلي و زياده خواهيم و هنوز عده اي اعتقاد دارند اگر يكبار در زندگيشون رفتند در سال 1376 به خاتمي راي دادن اشتباه كردن. غافل از اينكه در جواب آنها بايد گفت اصلا يادشون مياد چه وقت كار درست انجام دادند؟
من در پي مقايسه اين دولتمرد و آن دولتمرد و يا اين حكومت و اون رژيم نيستم. حرفم اينه كه به جاي سنگ اندازي و نقدهايي كه سرعت ما را كند ميكند چه ميشه اگه ما ايرانيها با كمي همدلي به اين نتيجه برسيم كه در گذشته زندگي نكنيم و در هر زمان با شاخص ها و مقياس هاي خودش پيش برويم و اينقدر خود را در امور كشورداري و سياسي علامه دهر ندانيم و باور كنيم كه از ميان همانهايي كه بهشان اعتماد هم نداريم آدمهاي بزرگ و ميهن دوست پيدا مي شود كه هرچه در چنته دارد براي آباداني كشورش بكار ببرد.
2 نظرات:
جز آمار رسمی بیشترین کشته شده ها در راه ها رو در چندین سال گذشته رو هم اضافه میشه کرد .. و خیلی رکوردهای دیگر که سال پیش تو یک لیست نوشتم ..
ایرانی ها همیشه همه چیز رو الان میخواهند و حوصله ووقت و پول صرف پروژه های درازمدت نمیکنند ... از اینرو همیشه سنجششون روی نتایج کوتاه مدته و این یکی از دلایلی میتونه باشه که چرا همیشه ناراضی هستند ...
سلام پدرام عزیز
همونطور که گفتی خیلی خسته ام ... نه جسمی ..
وقتی صداش رو از رادیو تلویزیون می شنیدم اعصابم به هم نمی ریخت ...
با اینکه لباس روحانیت تنش بود (لباس روحانیت به نظرم همیشه مضحک بوده و هست) ولی وقار خاص خودش رو داشت...
همیشه دوست داشتم به سخنرانی هاش گوش کنم
متاسفانه اکثر ایرانی ها از دست رفتند و از ماست که برماست...
چند وقت پیش سخنرانی احمدی نزاد برای افراد خارج از کشور از تلویزیون پخش میشد از طرز صحبتش چندشم میشد و حالم بهم میخورد اما چیزی که بیشتر آزارم میداد تشویق حاضرین بود که انگار به عمرشون رئیس جمهور ندیده بودند و واسه ی هر حرف مفت آقا همه دست می زدند حتی انگار حداد عادل و خانم دستجردی در شوک نقل و نباتی بودند که از دهان آقا خارج می شد...
رهگذر
ارسال يک نظر